__ازنظر ساقه:
در سال اول تولید ساقهای نسبتا کوتاه میکند که برگها و دمبرگهای کرفس بر روی محور کوتاه ساقه قرار میگیرد.در سال دوم پس از در یافت سرما تولید ساقه گل دهنده بلندی را میکند که گل آذین در انتهای آن تشکیل میشود.
__از نظر ریشه:
این گیاه دارای ریشه های نسبتا عمیق است و ریشه های جانبی فراوانی را دارد که در جهت آب و املاح کمک میکند.(که این امر نازمندی کرفس را به آبیاری افزایش میدهد.)
__از نظر برگ:
برگ کرفس دارای بریدگی های بسیار زیاد است و نوع برگ در ارقام مختلف متفاوت است.
__از نظر گل:
کرفس دارای گل آذین چتر مرکب است که گلهای سفید رنگ بسیار ریزی بر روی این گل آذین تشکیل میشود.

**ارقام کرفسقمری)
1)رقم کرفس برگی: APIUM GRAVELON SECALLINUM
این رقم کرفس دارای برگهای مرکب نسبتا بزرگ و سبز تیره ای رامیکند که از این برگها در تهیه سبزی خشک و انواع سوپ و به عنوان ادویه در کشورهای اروپایی استفاده میشود.
2)کرفس ریشه ای: APIUM GRAVELONES VAR RAPACEUM
ریشه ها سطحی و هیپوکوتیل غده ای شده و به عنوان عضو ذخیره کننده کربوهیدراتها تبدیل میشود از این نوع کرفس در کشورهای آسیای شرقی جهت طبخ غذاهای مختلف استفاده میشود.
3)کرفس دمبرگی: APIUM GRAVELONES VAR.DULCE
که در این نوع کرفس دمبرگها ضخیم و گوشتی شده غنی از کربوهیدرات و ویتامینهای A،C است.این رقم در کشور ایران کشتو کار میشود.

**ارزش غذایی کرفس(کرفس دمبرگی)
کرفی دارای ویتامین A،C بالایی است.این گیاه حاوی روغن های گوگرد دار(اتر و آپریول )است.همچنین خاوی نوعی کربوهیدرات میباشد که ساختمان شیمیایی این کربوهیدرات به خوبی شناخته نشده است.از این گیاه برای برطرف کردن ناراحتیهای گوارشی از قدیم الایام استفاده مینمودند.با توجه به اینکه در نوع برکی مرفس روغن گوگرد دار آپریول بسیار فراوان مشاهده میشود از بخار برگ کرفس در درمان بیماریها و ناراحتیهای پوستی و عصبی استفاده میشود.

**نیازهای آب و هوایی کرفس:
کرفس طالب آب و هوای نسبتا گرم برای رشد و نمو است. خاک مورد نظر بایستی P.H دارای 6.5 -7 بوده وغنی از مواد آلی باشد.کرفس دارای بذر بسیار ریزی است.کوچکترین لذر سبزیجات در نتیجه بایستی در سطح خاک پخش شود.پس برای جوانه زنی نیازمند نور است همچنین دماهای بالای 30 درجه سانتیگراد مانع از جوانه زنی لذر کرفس میشود.
نکته:کرفس هم دارای نور خفتگی و هم دارای گرما خفتگی میباشد.
نکته:کرفس حساسیت بالایی در برابر کمبود عناصر در خاک را دارد که در هنگام داشت و پرورش آن باید به نکات ریز دقت نمود.

**سفید سازی یا BLANCHING:
یکی از عملیات روتین یا متداول در پرورش کرفس عملیات سفید سازی میباشد.در این عملیات قسمت انتهایی دمبرگ کرفس توشط مالچ،گیاخاک یا تخته های طویل پوشانیده میشود.در صورت استفاده از پلاستیکهای دو لایه بایستی از نوع دورنگ آن استفاده نمود که قسمت خارجی سفید رنگ و قسمت درونی تیره و سیاه رنگ باشد.این عمل پوشانیدن باعث عدم تشکیل کلروفیل در قسمت پایینی گیاه میگردد.در نتیجه دمبرگ سفید گردیده و فاقد بافت خشبی میگردد.پس از رسیدن کرفس در مرحله برداشت آن را با یک چاقوی تیزاز انتهای دمبرگ جدا میکند.برای حفظ کیفیت کرفس آ«را در لایه های پلاستیکی غیر قابل نفوذ به هوا و رطوبت بسته بندی میکنند.
منبع : نیکصالحی